Prace nad Sagrada Familia basilica (bazylika pod wezwaniem Świętej Rodziny) rozpoczęły się w 1884 roku i trwają do dziś. Bazylika miała stanowić symbol żywej wiary rzymskokatolickiej i centrum całego zespołu budynków, w tym szkół i warsztatów szkolnych. Ta nieukończona budowla jest znana na całym świecie jako główne dzieło architekta Antonio Gaudiego. Budynek ten jest zaskakujący właściwie dla każdego. Jego olbrzymia, pełna życia fasada Narodzenia Chrystusa przedstawia ten konwencjonalny temat sztuki chrześcijańskiej zupełnie oryginalnie i niemal surrealistycznie, nie tracąc nic z czci dla Boga. W dziele Gaudiego można zauważyć pewne wpływy mauretańskie. Wiadomo, że znał on ruch prerafaelitów i prace Johna Ruskina oraz Williama Morisa. Jego projekt wykazuje pewne związki z Art Nouveau, lecz podejście do architektury jest bezsprzecznie wyjątkowe. Gaudi traktował budowanie jak proces organiczny - kamień nabiera życia, a ozdoby wyrastają zeń jak rośliny. Wykonał raczej ogólne szkice zamiast dokładnych planów; wolał tworzyć na placu budowy, obserwować rodzące się kształty i zmieniać je zgodnie ze swoją wolą, niż pozostawiać innym realizację swojego projektu. Ta metoda wyjaśnia, dlaczego Sagrada Familia nie została ukończona. Gaudi przejął budowę w 1891 roku, w bardzo wczesnym stadium, i poświęcił jej masę energii, odrzucając od 1914 roku wszystkie inne zamówienia. Kiedy zginął pod kołami tramwaju w 1926 roku, nikt inny nie potrafił poprowadzić budowy tak jak on. Wiadomo, że w zamierzeniu kościół miał zawierać trzy monumentalne fasady, przedstawiające narodziny Chrystusa, Mękę Pańską oraz Zmartwychwstanie. Każdą z nich miały wieńczyć cztery olbrzymie wieże, podobne do zbudowanych nad fasadą Narodzenia Chrystusa w latach pięćdziesiątych. Architekt był perfekcjonistą - aby na przykład przedstawić ucieczkę do Egiptu, znalazł podobno ciężko pracującego osła i za zgodą właściciela zrobił gipsowy odlew zwierzęcia, ponieważ uznał jego zmęczenie za właściwy wyraz wymarzonej rzeźby. Jest rzeczą nieprawdopodobną, aby kościół zachował pierwotny kolor kamienia, gdyby Gaudi zdołał ukończyć budowę. Natchnieniem architekta były kolory i kształty natury; wiele jego prac jest przykładem nieskrępowanego wykorzystania różnych barw, faktur i powierzchni. Gaudi był znakomitym artystą i mistrzem w swoim zawodzie. Projektował meble, nadawał kształt bramom ze stali i parkanom, które wprawiały widza w osłupienie. Z jego budowli w Barcelonie szczególnie imponujące są Casa Batllo i Casa Mila, w których mieszczą się prywatne mieszkania. Toczono spory na temat zasadności prób ukończenia dzieła Gaudiego. Niektórzy twierdzą, że to tak, jakby dorobić ręce Wenus z Milo, że pomysł ten należałoby porzucić lub zamienić fasadę Narodzenia Chrystusa w odrębny ołtarz. Zbudowano jednak fasadę Męki Pańskiej, która zatarła niektóre z pierwotnych założeń Gaudiego. Zarazem jednak znakomite dzieło tego architekta jest tym bardziej frapujące w zestawieniu z kolejnymi próbami jego ukończenia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz