Islandia jest krajem innym niż wszystkie. W Reykjaviku, jego stolicy, nie ma prawie wcale budynków z cegły, dachy domów pokrywa głównie stalowa blacha falista i zawsze skądś unosi się para. Wynika to stąd, że Islandia jest wyspą wulkaniczną, pozbawioną naturalnych materiałów budowlanych. Wciąż jeszcze zresztą kształtuje ją natura – trwa proces dzielenia jej na dwoje z powodu jej usytuowania na Grzbiecie Środkowoatlantyckim oraz rozciągania wskutek oddalania się Grenlandii i Szkocji. Ocean Atlantycki zaczął się rozwierać około 180 milionów lat temu, Grenlandia natomiast zaczęła odsuwać się od Szkocji przed sześćdziesięcioma milionami lat, dając początek tworzeniu się trzeciorzędowych terenów wulkanicznych północnej Irlandii, północno-zachodniej Szkocji i południowo-wschodniej Grenlandii. Najstarsze skały Islandii powstały niecałe 60 milionów lat temu, i od tamtej pory, pokrywając się kolejnymi warstwami lawy, pochodzącej z erupcji szczelinowych, które dały początek dzisiejszym aktywnym wulkanom. Mimo żaru we wnętrzu wyspy, w czasie ostatniej epoki lodowcowej Islandię ściął lód, którego resztkami są dzisiejsze pokrywy lodowe i lodowce. Dowody aktywności wulkanicznej wyspy są wszędzie, począwszy od największych czynnych wulkanów, takich jak Hekla, (duża erupcja w 1947 roku), ostatnia, mniejsza w 1991 roku, po wygasłe kratery, z których liczne kryją okazałe jeziora i rozległe obszary gorących źródeł. Różnorodność tych źródeł jest wielka: od siarczanych rozlewisk gotującego się błota, przywodzącego na myśl piekło Dantego, po kryształowo czyste, turkusowobłękitne źródła krzemionkowe i gejzery. Stóri Geysir (Wielki Gejzer) w Geysir dał nazwę wszystkim innym z ziemi źródłom i choć obecnie wybucha już znacznie rzadziej, to nadal stanowi godne uwagi widowisko. Woda z gorących źródeł jest geologicznym dziedzictwem Islandii, którego wartość uznano już dawno temu. Domy w Reykjaviku są dzisiaj ogrzewane przez podziemne zasoby gorącej wody, pompowanej do instalacji grzewczych. Nieopodal, w Hveragerdi, można tuż przy drodze kupić pomidory i banany ze szklarni, ogrzewanych gorącą wodą z naturalnych źródeł. Bogata roślinność występuje jedynie na południowej równinie nadbrzeżnej, gdzie znajduje się też większość gospodarstw rolnych. Wnętrze kraju pokrywa istny księżycowy krajobraz. Jedynymi drzewami są niskopienne brzozy i wierzby arktyczne, osiągające wysokość około 20 centymetrów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz