Europę Środkową pokrywały niegdyś rozległe lasy mieszane, poprzecinane rzekami i jeziorami oraz usiane obszarami torfowisk pokrywowych. W wysokich partiach gór przeważały lasy świerkowe, ze względu na zdolność tych drzew do przetrwania silnych mrozów i wysokich śniegów w zimie. Las Bawarski jest największym z zachowanych szczątków niegdyś ogromnej pierwotnej puszczy. Rozciąga się on po obu stronach granicy niemiecko-czeskiej, a jego całkowita powierzchnia wynosi obecnie około 2000 kilometrów kwadratowych. Od 150 lat las ten jest użytkowany gospodarczo, ale niektóre jego części pozostały nadal nietknięte. Zasadniczą tego przyczyną było ich niedogodne położenie, a w bliższych nam czasach zostały objęte ochroną – w 1969 roku utworzono Park Narodowy Lasu Bawarskiego. Tereny zalesione stanowią 98% jego powierzchni (132 kilometry kwadratowe). Po czeskiej stronie natomiast znajduje się Park Narodowy Lasu Czeskiego, obejmujący 1683 kilometry kwadratowe, a więc większość ogólnej powierzchni Lasu Bawarskiego jest chroniona. Wraz z objęciem lasu ochroną cofają się następstwa ludzkiej ingerencji, zaprzestaje się wyrębu drzew, a wydrążone niegdyś kanały odwadniające zarastają i następuje odnawianie się torfowisk wysokich. Park Narodowy Lasu Bawarskiego znajduje się głównie na podłożu granitowym i gnejsowym, pokrytym warstwą kwaśnych gleb, na których rośnie przeważnie las iglasty. W najwyższych partiach gór, sięgających powyżej 1400 metrów, występuje las świerkowy z raczej ubogim podszytem: borówką czarną oraz siódmaczkiem leśnym. Na niższych zboczach w lasach występują: klon, wiąz, jesion, olcha, buk i lipa oraz świerk, jodła pospolita i rzadki cis pospolity. W takim lesie mieszanym podszyt zawiera bardziej różnorodne rośliny, na przykład paprocie: paprotnik ostry i wietlicę samiczą oraz różne rośliny kwitnące: marzankę wonną, lilię złotogłów, czworolist pospolity (charakterystyczny dla lasu pierwotnego) oraz niezwykle rzadką goryczkę węgierską. Las przecina mnóstwo strumyków, które żwawo spływają po zboczach gór i zasilają torfowiska wysokie, położone na dnie dolin. Wzdłuż tych strumieni wyrasta bujna roślinność, na przykład imponujący modrzyk górski z błękitnofioletowymi kwiatami, omieg górski oraz jaskier górski. W wilgotnych dolinach przeważają świerki i brzoza karłowata oraz inne wilgociolubne rośliny, na przykład skrzypy i listera pospolita. Na obszarach torfowisk, utworzonych z grubych warstw torfowca, występują: kosodrzewina, bażyna czarna, borówka czarna oraz owadożerne rosiczki. Lasy i torfowiska są skarbnicą zwierząt. Po lesie wędrują stada jeleni, rzadziej zaś występują inne zwierzęta, na przykład ryś, wydra i kuna leśna. Las zamieszkują również liczne ptaki, na przykład głuszec, jarząbek, muchołówka mała i cztery gatunki dzięciołów: duży, trójpalczasty, czarny i białogrzbiety. Liczne są też ptaki drapieżne, głównie trzmielojady i jastrzębie, a z sów włochatka i sóweczka. Powoli powracają w te strony inne gatunki, na przykład puchacz, puszczyk uralski i kruk.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz